HOLLYWOOD, Florida — Voor de eerste keer heeft het nationale netwerk voor uitgebreide kanker (NCCN) richtsnoeren voor de praktijk voor nabestaanden.
"Dit richtsnoer wordt een aantal subguidelines om te helpen op clinici betere oncologie zorg geven overlevenden van kanker," zei Jennifer A. Ligibel, MD, een behandelend arts op het Dana-Farber/Brigham and Women's Cancer Center in Boston, Massachusetts.
Hoewel de definitie van overleving aanzienlijk variëren kan, de NCCN heeft ingestemd met de zeer ruime definitie van het National Cancer Institute, die overleven enige tijd na de diagnose acht, Dr. Ligibel uitgelegd.
De richtsnoeren ook "erkent de rol van familieleden en verzorgers, hoewel zij hen direct geen antwoord," bekend ze. Ze zijn bedoeld als een aanvulling op de richtsnoeren van de ziekte, en bieden geen oplossing voor problemen zoals na een individu voor herhaling of mammografie schema's.
De nabestaanden richtsnoeren focus op de periode na de behandeling. Dat is een verwaarloosde fase van de kanker zorg traject, omdat sommige clinici gebrek aan verwante onderwijs en opleiding, en kan er een gebrek aan coördinatie tussen kankerspecialisten en primaire zorgverleners, volgens Dr Ligibel.
De NCCN richtsnoeren voor nabestaanden 8 verschillende gebieden bestrijken: angst en depressie, cognitieve functie, oefening, vermoeidheid, inentingen en infecties, pijn, seksuele functie en slaapstoornissen.
De gebieden van angst en depressie, vermoeidheid, pijn en slaapstoornissen zijn overgenomen uit bestaande NCCN richtsnoeren, maar Dr. Ligibel om erop te wijzen dat de NCCN niet eerder oefening, cognitieve functie, seksuele functie, of inentingen en infecties aangepakt.
Beweging is belangrijk omdat observationele bewijzen oefening na diagnose tot betere resultaten heeft gekoppeld. Daarnaast hebben interventionele studies aangetoond dat toenemende oefening na een diagnose van kanker tot fysieke en fysiologische voordelen in overlevenden van kanker leidt.
Een aanzienlijk deel van de overlevenden worden bedreigd voor cognitieve daling, ze bekend. Sommige studies hebben aangetoond dat een associatie met chemotherapie en tot 78% van de patiënten verslag cognitieve problemen na de behandeling voor kanker van de borst of lymfoom. Daarnaast hebben recente studies voorgesteld dat tot een derde van de patiënten verslag problemen met het geheugen en verwerking vóór chemotherapie ontvangen.
Vaccinatie is ook een belangrijk gebied omdat overlevenden op verhoogd risico voor infectie vanwege de behandeling van kanker, uitgelegd copresenter Crystal S. Denlinger, MD, een behandelend arts en assistent-professor van de medische oncologie in het Fox Chase Cancer Center in Philadelphia, Pennsylvania.
Het wordt aanbevolen dat volwassenen met kanker juiste vaccinaties als onderdeel van de standaard praktijk krijgen, maar naleving prijzen laag zijn, zei Dr. Denlinger. Ze erop te wijzen dat in 2009, slechts 57,8% van de volwassen cancer survivors gemeld ontvangen een griepvaccinatie en alleen 48,3% gemeld een pneumokokken vaccinatie ontvangen.
"De richtsnoeren NCCN raden dat alle overlevenden van kanker worden overwogen voor passende vaccinaties," zei ze. Ze ook raden"vaccineren patiënten minstens 3 weken vóór de opening van de behandeling van kanker, indien mogelijk."
De richtsnoeren bestrijken ook seksuele disfunctie, die een bekend verschijnsel in de overlevenden van kanker die is vaak onderrapportage en niet gesproken is over, Dr. Denlinger verklaard.
Seksuele disfunctie, die nood veroorzaakt en verminderde kwaliteit van het leven, is gemeld maximaal 90% van prostaatkanker overlevenden, 75% van de overlevenden van rectale kanker en 50% van borst- en gynecologic cancer survivors. Echter, zij opgemerkt dat enkele overlevenden verslag ontvangen van informatie over de gevolgen van hun behandeling op seksuele functie en artsen vaak verslag een gebrek aan kennis over dit onderwerp, een gebrek aan tijd om het te bespreken, en een gebrek aan verwijzende bronnen.
Herkennen en het beheer van de gezondheidszorg behoeften van overlevenden van kanker is uitgegroeid tot een belangrijke verantwoordelijkheid van oncologists en primaire zorgverleners. Nochtans, is het niet duidelijk omschreven waar de verantwoordelijkheden van het einde oncoloog en de verantwoordelijkheden van de primaire zorgverlener beginnen.
Dit vormt een uitdaging. "As therapieën laat meer en meer op de lange termijn effecten op de overlevende, die verantwoordelijk is voor het beheer van deze effecten?" vroeg ze.
Een andere uitdaging zal zijn hoe voor de verspreiding van deze richtsnoeren, die zijn bedoeld voor de oncologie provider, maar ook voor eerstelijnszorg en andere providers who are seeing overlevenden van kanker, legde ze uit.
No comments:
Post a Comment